9/12/2008 - şiir2
şu dünya nasıl dünyadır ki hiç yüzümü güldürmedi istedikçe zalim kader beni bir gün öldürmedi ben hep koştum o hep kaçtı nedenini bildirmedi gerçek mutluluk nedir ki bana bir gün göstermedi gündüzlere düşman oldum geceler tek dostum oldu insanları sevmez oldum tesellim yanlızlık oldu hep ağladım hiç gülmedim gözyaşlarım pınar oldu anladım ki bu dünyada mutluluk bir hayal oldu hep baskalarında gördüm mutluluğu doya doya hasret kaldım bu dünyada sevdiğime dokunmaya ne günahım vardı tanrım sana kul olmamdan başka al artık beni allahım götür burdan uzaklara ¾»»»1ßoCªN«««¾
|